ön izleme
bu kurguda uygunsuz davranışlar vardır. okurken bunu dikkate alarak okuyun
odaya girer girmez "soyun. Bu gecenin derhal bitmesi gerekiyor" sert şekilde diyince ayağa kalktım. ona korktuğumu söylemek için ağazımı araladım ama konuşmama izin vermeden "sana dedim ki soyun" bu sefer resmen kükredi "miraç ben...şey korku..." yine konuşmama izin vermeden sözümü kesti "ne o evlenmeyi düşünürken ilişkiye hiç girmeyeceğimizi mi sandın. korkuyorum falan da deme birlikte olacaz" alay ederek söyledi.
Elim ayağım artık sadece titremiyor, adete buz tuttu. iki adımda dibime geldi gelinliğim olmasa ayak uçlarımız bile bir birine değecekti "miraç yapmasak korkuyorum. ben daha hazır değilim" sesi titrek şekilde dedim. önce kahkaha attı sonra ciddi yüz ifadesiyle "bana bak, beni deli etme isteyerek evlendin benimle. o yüzden sonuçlarına da katlanacaksın" dediği gibi başörtümü tutup çekti. önce şaşırdım ne yapacağımı, sonra canımın yandığını fark ettim. başörtümü tutması için taktıkları iğneler canımı yakmıştı.
Gelinliğimin fermuarına uzanıp açtı. gelinlik düşmesin diye sıkıca tutmaya çalıştım oda üzerinde boxer kalana kadar çıkarttı beni yatağa itip olduğu yerden bakıp "seninle birlikte olurken sevdiğim kadın hayal edecem" dedi.
Sabah gözlerimi açtığımda yatakta tektim miraç yoktu. ayağa kalkmaya çalıştım ama bacaklarımın arasına ağrı girdi. bir iki saniye gözümü sıkıca kapattım ve iki damla gözümden yaş aktı. miraç ben istemediğim halde bana sahip olması, sürekli gözümün önüne geldi. canımı çok yakmıştı sabaha karşı sıcak duş almıştım ama yine fayda etmemişti ağrılarım hala vardı.
kapının sert açılmasıyla ürktüm. miraç bana tiksinerek bakarak "seni boşuyorum, artık benim karım değilsin. eşyalarını topla defol git" şaşırdım, hatta tuhafıma bile geldi ne diyor bu adam ağrılarıma aldırmadan ayağa kalktım "anlamadım, nasıl yani şaka mı yapıyorsun" dedim "ne şakasından bahsediyorsun. ben gayete ciddiyim" dedi sesinde hiç şaka yapıyor gibide değildi.
Yanıma kadar gelip "ben senle hiçbir zaman evlenmek istemedim. ailem beni zorla evlendirmek istediler" derin bir nefes alıp devam etti "bende kabul ettim. ama intikam da alırım dedim ve intikamımı aldım. beni zorla evlendirmenin cezası olarak seninle birlikte olup. seni boşuyorum" konuşmasını kesmeden dinledim, dinledikçede yerin dibine battım.
Hayallerim, geleceğim, hayatım tamda şuan mahvoldu "ben başkasını seviyorum Elif. ben onunla evlenmek istedim" dedi "nedeen" diye bağırdım ağlayarak "neden ben, neden benimle evlendikten sonra, neden benimle birlikte sonra bunları söylüyorsun, ben sana ne yaptım" hem ağlayıp hemde bağırmaya devam ettim.
"benim ne suçum vardı, ben mi seni sevdiğin kızdan ayırdım, ben mi seni zorladım bu evliliğe, ben ne yaptım sana" artık bağırmaktan boğazım ağrımaya başladı. miraç bu tepkimi beklemiyor olacaktı ki şaşrdıktan sonra kaşlarını daha çok çattı "evet senin suçun. sen benimle evlenmeyi seçtin, eğer evlenmeyi seçmeseydin böyle olmayacaktı" benim gibi hatta daha yüksek sesle bağırdı.
Galiba hangi coğrafyada olduğumuzu bilmiyor. ben istemesem bile babam beni zorla bile verirdi. kolumdan tutuğu gibi odanın kapısına doğru gittiğimizd. Asiye anne, altemur amca, Ahmet abi bile oradaydı. altemur amca miraçın beni tutuğu elini tuttu ama miraç sert bir şekilde elini tutup itti "bu işe karışma baba. yoksa öfekemden nasibini alırsın, Allah yukarda babam demem seni bile çiğnerim" ben ağlamaya devam ederken.
Bu sefer hem Asiye anne hemde Ahmet abi bir şeyler dedi. ama ben duymadım yada duymak istemedim. miraç bağırarak "yeteeer" deyip, kolumu daha sıkı tutup beni sürükleyerek merdivenleri inmeye başladık, inerken düştüm miraç düşmeme aldırmadan beni sürüklemeye devam etti.
Kapıya geldiğimizde beni fırlattı, fırlattığı gibi yere tökezledim. Asiye anne benim yanıma gelmek istedi ama miraç onu durdurdu "anne sakın. benim işime karışmayacaksınız" deyip "aliii. bunu alıp mahtaran konağına götürüyorsun" deyip kapıyı üstüme kapattı. konağın içinde bağırışlar devam ederken ayağa kalkmak istedim.
Ama daha kalkmadan yere tekrar tekrar düştüm. ayağa kalktığımda konağın şoförü bana arabının kapısını açtı. ama binmeden yanından geçtim, sokağa çıktığımda daha güneş yeni çıkmıştı. babamın konağına giden yol yerine, dağlara çıkan yola girdim. yürüyerek en zirveye çıktığımda hangi ara buraya geldiğimi yada nasıl geldiğimi bilmiyorum.
Önümde uçurum ayaklarımın altında Mardin'in eşsiz manzarası ağladığımı ve boğazımın ağrıdığını fark ettim "allahım ben ne günah işledim ki bunları yaşadım. ben bilmeden birinin canını mı yaktım" dedim. ayaklarım kontrolüm dışında hareket edip beni uçurumun dibine kadar getirdi.
Bir adım daha atsam düşecem, tam bir adım daha atacaktım ki abimin sesini duydum "eliiif" arkama dönmek istemedim "Elif Allah aşkına bu tarafa gel" dedi ama arkama dönmek istemedim eğer dönersem vazgeçerim diye dönmedim. bir uçuruma birde manzaraya baktım galiba yolun sonuna geldim.
