Mumlar eriyip yarı yarıya küçülmüş, yağmur sabaha kadar dinmeden cama vurmuştu.
Sonunda, yorgun ve çıplak bir halde birbirlerine sarılarak yatağın içinde sessizce uzandılar.
Eren, başını Lina'nın saçlarının arasına gömdü, onun kokusunu içine çekti.
Lina, gözlerini kapattı, Eren'in kalp atışlarını dinleyerek huzura gömüldü.
Birkaç dakika öylece sessiz kaldılar.
Sonra Lina, gözlerini yarı aralayarak fısıldadı:
"İyi ki geldin..."
Eren cevap vermedi.
Sadece daha sıkı sarıldı ona, sanki onu bir daha hiç bırakmak istemiyormuş gibi.
İkisinin arasında hiçbir kelime, hiçbir açıklama yoktu.
Sadece bedenlerin ve kalplerin fısıltıları vardı.
Ve dışarıda bitmeyen bir yağmur, gecenin tanığı olarak onlara eşlik ediyordu.
Zamanın nasıl aktığını anlamadılar.
Lina’nın eve gelişi, yalnızlığı il
