KAAN
Kalbim göğsümden çıkacak gibiydi. Adamın kelimeleri kafamda dönüp duruyor, her biri bir zincir gibi boğazıma dolanıyordu. “Seni bana satmak için yanına gönderilen bir kız… tıpkı eskisi gibi…”
Beynimin içinde yankılandıkça, kalbim daha çok kanıyordu.
Karşımda Leyla… gözleri yaşlarla dolmuş, ellerini bana uzatmıştı. “Kaan, ne olur inan bana! Sana ihanet etmedim, etmem de!” diye feryat ediyordu.
Ama geçmişim, onun feryatlarını bastırıyordu. O eski ihanet anı, tuzak gecesi, beni karanlığın dibine çeken an… İçimde bir ses bağırıyordu: “Bir kez yaptın, yine yapabilirsin!”
Omuzlarım titredi. Yumruklarım, istemsizce sıkılmıştı. Nefesim düzensizdi.
“Leyla…” dedim, sesim kısık ve kırık. “Bana bir kez bunu yaşattın. Beni ölüme sürükledin. Şimdi nasıl… nasıl inanayım sana?”
Leyla yere çökt
