Gördüklerimi Asel'inde görmemesi için ellerimi yanaklarına koyarak yüzünü yüzüme doğru sabitledim. "A-Asel şimdi sa-sakın arkanı dönme kardeşim ta-tamam mı?"anlam veremediğini anlayabiliyordum.
Korkması gereken bendim, korkuyordum da. Hem kendim hem (onun)kardeşim için. "Çakıl nereye?"atacağım adım havada kalırken "Otur burada"diyerek manzarayı göremeyecek şekilde ters oturttum onu. Elim ayağım iyiden iyiye titremeye devam ederken, kendimi zorluyordum."Ne oluyor Çakıl?"diye sordu Lila'da aynı şekilde. Kolundan tutarak aydınlık kısmı gösterdim. Çığlığı basmasını hesaba katmamıştım.
Lila'nın çığlığından sonra Asel hızla ayağa kalkarak baktığımız yere baktı. Gördüğü böcekler karşısında güçlü çığlığını koy verdi. Nasıl ki benim karanlık fobim beni berbat bir duruma sokuyorsa, böcek fobisi
