Yanlış Koku
261 Kelimeler
Baran o hafta iki kez yanlış yerde göründü.
Birincisi Cihangir'deydi. Küçük bir bar, öğleden sonranın o uyuşuk saati. Pencere kenarında oturmuş dışarıyı seyrediyordu. Bunu yapmaması gerekiyordu. İkincisi Karaköy'de. İkisini de Akrep'in adamı kaydetti.
---
Melike o gün Nişantaşı'nda bir kuafördeydi. Koltuğa uzanmıştı, kuaför bir şeyler anlatıyordu. Melike başını sallıyor ama aklı bambaşka yerdeydi.
Telefon titredi. Tanımadığı bir numara.
Dışarı çıktı, camın önünde durdu.
"Sen Melike misin?"
"Kimsiniz?"
"Baran'ı tanırım. Çocukluğundan beri." Bir öksürük. "Sana bir şey söylemem lazım. Yıllardır fırsat bulamadım."
"Anlat."
---
Ses on dakika konuştu.
Baran'ın çocukluğunu anlattı. Mahalleyi, sokakları, o yılların insanlarını. Baran'ın her arkadaşlıkta bir çıkar aradığını anlattı. Kötülemek için değil, acıyarak anlattı.
"Aklından kırk tilki geçer onun," dedi ses. "Hep öyleydi. Sevdiğini bile hesaba katar. Belki farkında değildir kendisi de. Ama katar."
"Neden bunları bana anlatıyorsunuz?"
Uzun bir sessizlik.
"Çünkü senin yerin burası değil. Ama o kadar içine girdin ki artık sen de görmüyorsun."
Telefon kapandı.
---
Melike bir süre telefona baktı.
Aklından kırk tilki geçer.
Bu cümle içine oturdu. Bir şey oldu içinde. Ama ne olduğunu adlandırmak istemedi. Çünkü adlandırmak kabullenmekti.
---
Akşam Baran'dan mesaj geldi. Bir adres, bir saat.
Melike adrese baktı. Sonra o telefon sesini düşündü. Neden şimdi? Neden tam bu zaman?
Adrese gitmedi.
Kısa bir mesaj yazdı: "Bu gece olmaz. Ben ararım."
---
Baran mesajı alınca telefonu masaya koydu, bir süre öylece durdu.
Bir şey değişmişti. Hissediyordu.
Masanın üzerinde o kartvizit duruyordu. Her gün gördüğü, her gün dokunmadığı ama atmadığı kartvizit.
Melike değişiyorsa, planın değişmesi gerekirdi.
Kartviziti aldı, çevirdi. Üzerindeki ismi ve numarayı okudu.
Bu şehirde bilgi satılırdı. Doğru bilgi, doğru adama.
- Yazar
