Ecrin’dan...
Hastanenin soğuk bir kokusu vardı.
Yıllar boyunca tanımlamak için çok zaman geçirmiştim burada. Ve yıllar sonra yine aynı noktadaydım. Emir’in içeride canı ile uğraşırken ben yalnızca köşemde onu bekliyordum. Hepimiz bir yerdeydik. Abimin bir kolunda ben, diğer kolunda Aysima abla. Yuşa abi ve Zehra bir köşede, Kerem abi ve Ayşe’da diğer köşede oturuyordu.
Memduh Abi odasından çıkarken puslu gözlerle onu izliyordum. Gözlerimin önünde birikmiş yaşlar yanaklarımı süslemeye başlarken Memduh Abi, “Durumu iyi.” Dediğinde hepimiz sesli bir nefes verdik.
“Aysima seninle tetkikler için konuşmamız lazım.” Diyerek Aysima ablayı aldığında diğerleri de peşinden gitti. Emir’in’in odasından çıkan Hemşire’ye baktım. “Girebilir miyim?” Kafasını salladı usulca. Üzerimde hala kan vardı. Emi
