Bir anının içinde kilitliyiz hepimiz.
Saklanan sırlarla, bozulan hayallerlerle ve kalan her şeyimizle tek bir anda kilitliyiz. Parmağımda ki yüzüğün ağırlığını hissediyorum. Hissediyor ve anlıyorum. Ben sonunda aşkı kazandım diyebiliyorum.
Aşk kazanılıp, kaybedilecek bir şey mi? Kesinlikle öyle... Bir insan aşkı kazanadabilir, kazandığını sanarken kaybedebilir. Hayat bu, her yokşunun bir inişi, her inişin bir yokuşu var.
Bazen düşünüyorum da, bir şeyler eksik bende diyorum. O şeylerin ne olduğunu tartıyorum, üzülüyorum. Daha kötüleri de var benden diyemiyorum. Acı bu kadar öznelken ve kişiselken bir zamanlar belki de rahatlatan bu teselli artık saçma geliyor.
Evet kötü şeyler var.
Evet, benim dışımda daha ağır, daha zor, daha kötü şeyler yaşayan bir sürü kişi var ama acı yarıştırılmaz
