Ben yukarıya tırmandıkça toprak ayağımın altından kayıp beni başladığım noktaya geri götürüyordu, vazgeçmedim. Tekrar tırmandığımda bu sefer tırnaklarımın arasına toprağın girmesine aldırmadım. Ayağımdan destek alıp kendimi yukarıya çektim. Kurtuluşuma çok az kalmıştı. Bir adım, bir adım ve bir adım daha… Sonra bu çukurdan kurtulacaktım. Elimi, toprağa saplayıp ayağımı ileriye attım. Ancak ayağımı koyduğum yer sağlam değildi ve aşağıya kayarken tutunmak için büyük çaba harcadım. Ne yazık ki kendimi başladığım yerde buldum.
Tırnaklarım kir içindeydi ve serçe parmağım kanıyordu. Yüzümde çiziklerin olduğunu biliyordum. Neden okulu kırmıştım ki? Ne olmuştu yani diş tellerimle dalga geçtilerse? Yukarıya baktım, buradan kurtulup evime gidecektim. Pes etmek, bana göre değildi. Sırt çantamın ka
