Gözlerimi zorlayarak açtım ve etrafıma bakındım. Sağ tarafımda koyu saçlı biri elleriyle yüzünü kapamış oturuyordu. Kirpiklerimi kırpıştırdığımda ani bir hareketle kafasını kaldırdı. İnanamayan gözlerle bana baktı ve hızla yanıma geldi.
"Hande sen?" Dediğinde hala daha boş gözlerle ona bakıyordum. Daha sonra doktor gelerek bir kaç soru sormaya başladı.
"Günaydın Hande kendini nasıl hissediyorsun?" Dediğinde yutkunarak odada bana bakanlara göz gezdirdim.
"İyiyim başım ağrıyor ve..." Dedim sonraysa biraz duraklayıp devam ettim devam ettim. "Bunlar kim?"
***
İnsanın kendini kaybolmuş gibi hissetmesinden daha berbat bir şey yoktu sanırım. Evimdeydim ama değil gibi hissediyordum. Zihnimde daha önce yaşanmış olan bütün kötülük ve iyilik ölmüştü. Adımı bile hatırlamamak o kadar tuhaf bir his
