Odada yankılanan silah sesi ile Evin’in çığlığı birbirine karışmıştı. Korkuyla attı elindeki silahı Evin.
Karşısında yerde acıyla kıvranan adama baktı şok içinde.
-“Yaklaşma dedim sana..” diye mırıldandı zar zor çıkan sesiyle.
Yerde bulduğu bez parçasını alıp kanayan göğsüne bastırdı hafifçe.
-“Ölme, ölme.. Ben katil değilim, ne olur ölme.” diye ağlayıp, bir yandan da yaraya baskı uygulamaya devam ediyordu.
Bir süre sonra Jehât Kozan’ın kapanan gözleriyle, kendini korkuyla geri attı Evin.
Ayağa kalkıp baktı buz kesen yüzüyle yerde cansız yatan adama, ardından kana bulanmış ellerine..
Dengesini kaybedip çöktü yatağın üzerine.
-“Ben katil değilim, ben katil değilim.” diye söylene söylene ağır adımlarla ilerledi kapıya doğru ve son kez dönüp baktı yerde yatan adama.
Olayın şokuy
