Demir, mutfağa doğru ilerlerken etrafa göz gezdirdi ve kahkahasını tutamayarak başını iki yana salladı. “Ne yaptınız buraya? Patlama mı oldu?”
Gerçekten de haklıydı. Koca yemek masasının üzerinde ekran kartları, RAM’ler, işlemciler ve başka donanım parçaları darmadağın duruyordu. Kargo kutuları ve ambalajlar yerlere saçılmıştı. Kendi kaosumun içinde olmaktan memnundum ama bir başkası için burası tam bir savaş alanı gibi görünüyordu.
“Yeni bir sistem kuruyorum,” dedim omuz silkip. “Baran sağ olsun, biraz abartmış.”
Baran kanepenin köşesine yaslanmış, her zamanki gibi soğukkanlı duruşuyla Demir’e baktı. “O ‘abartı’ dediğin şeyin her kuruşu, onun hayatını kolaylaştıracak,” dedi, sesi ciddi ama bir o kadar da umursamazdı.
Demir, mutfağa geçip tezgâhtan bir elma aldı, parmaklarıyla döndürer
