Budanmış kanatları avluda oturan bir mahkum misali... Kan birikintilerinin ortasında dizleri üstüne çökmüş dört bir yanında yükselen yardım çığlıklarını bile duyamaz vaziyette kollarındaki bedenin son nefeslerini çaresizce izliyordu. Gözlerini, yaşadığı onca duygunun ağırlığı göz kapaklarına çökmüşcesine kapattı. Hala nefesi düzene girmemiş göğsü hızlı kalkıp iniyordu. Kucağındaki adamın nefesleri de bir o kadar zordu. Parçalanmış gırtlağı ciğerlerinin muhtaç olduğu havayı sağlayamayacak durumdaydı çünkü. Bütün bedeni ile sergilediği direniş, gücü tükenince bitmişti sonunda. Et yığını misali gevşemiş de artık cansız bedeni. Genç kız gözlerini açıp ona bakabilecek gücü bulamayınca kendinde en yakın dostunun cansız bedenini rahatsız etmemeye çalıştı uyuyan bir bebek gibi yere bırakarak aya

