"Kalbim kırılırken yanına içki de servis ediliyordur umarım. Yoksa kalbim boşuna kırılır." Kuzey, üzerine giydiği bedenine yapışan siyah, ince tişörtünü düzeltirken konuşuyordu. Onu zoru zoruna ikna etmiştim. Güneş'i ikna etmek bile daha kolay olmuştu benim için. Sanırım dünya tersine falan dönüyordu.
"Servis etmiyorlarsa ben ederim be." Dedim yaslandığım kapı eşiğinden onun yanına ilerlerken. Her ne kadar gelmek istemese de öyle güzel hazırlanmıştı ki eminim birçok kızın dibi düşecekti.
"Kuzey alnına sahipli yazabilir miyim? Sırf kitapta kalma diye." Yanına geldiğimde masadaki tükenmez kalemi aldım ve sevimli bir şekilde baktım. O ise ruhsuz mavilerini kısıp bana baktı.
"Onu da yap Işık hanım. İçkini yudumlarken Çağrı'ya yürüyüp bana gülersin."
"Ya Kuziş deme öyle." Dudağımı büküp yav
