Aslan ofisinin olduğu kata indiğinde hızlıca etrafına bir bakış attı. Herkes önündeki işle meşguldü. Memnuniyetle gülümseyerek ofisine doğru ilerlerken Sıla’ya "Merhaba," diyerek neşeyle Sıla'ya selam verdi.
Sıla gözlerini şüpheyle kısıp Aslan'daki bu değişikliğin sebebini anlamaya çalıştı. Dün ağzından neredeyse alevler fışkıracak durumdayken nasıl bugün böyle, neredeyse çiçek açacak kıvama gelmişti, hiç anlamıyordu. “Aslan,” derken telaşla arkasından seslendi. Adamın ofisinden içeri girerken merakla “Ne oldu?” diye sormayı da ihmal etmemişti. “Yemek iyi geçti herhalde.”
Yüzündeki çapkın gülümsemeyi perdelemek istercesine başını önüne eğip kaçamak bir bakış attı sekreterine Aslan. “Umduğumdan iyiydi.”
“Gülşah'a söyledin mi?” derken engel olamadığı bir heyecan dalgasının sesini ele geç
