Aslan babasının peşinden gitmek için asansöre yöneldi. Yanından geçerken, Gülşah'ın titrek kirpiklerinin aralığından tereddütle ona baktığını fark edip adımlarını yavaşlattı. Kızın saçlarına doğru, yavaşça fısıldadı. “Ofise geç. Ben gelene kadar, burnunu bile dışarı çıkarma.” Duraklayıp Sıla'ya döndü. “Misafirlerimizi,” diyerek sessizce mırıldandı. “Uygun bir bahaneyle gönderirsin.”
Ardından, hızlanan adımları doğruca asansöre yöneldi. Kapanan kapının aralığından son bir kez önce Gülşah'a, peşi sıra Sıla'ya baktı. Kızın ne yapmaya çalıştığıyla ilgili hiçbir fikri yoktu. Bu pervasız tavırlarıyla Aslan'ın canını okuyordu. Adam gözlerini kapatıp başını yorgunca geriye yasladı. Kimi kandırıyordu? Gülşah'ı bu pervasız, gözü kara ve cesur tavırları yüzünden işe almıştı. Yine de Gülşah söz konus
