Mardin'in taş evlerini saran gece sessizliği, birkaç dakika önce patlayan fırtınanın ardından, ağır ve boğucu bir sükunete bürünmüştü. Yaman ve Hayal, Mirza Amca'nın evinden çıkıp sokağa adımlarını attıkları an, arkalarından gürleyen bir sesle irkildiler.
"Durun! Nereye gidiyorsunuz?"
Mirza Amca, kapının eşiğinde, heybetiyle geceyi yarıyordu. Arkasında, endişe ve korku içindeki diğer aile fertleri vardı. Yüzü öfkeden ziyade, keskin ve acımasız bir kararlılıkla çizilmişti.
Yaman, Hayal'i arkasına saklayarak döndü. "Senin de dediğin gibi, gidiyoruz Amca. Bu kapı bana kapalı, hatırlatırım."
"Öyle mi sanıyorsun?" diye gürledi Mirza Amca, avuçlarını sıkarak onlara doğru ilerledi. "Buraya geldiğinde, sadece sıcak yuvana dönmedin Yaman. Törenin gölgesine, ailenin çatısına sığındın. Ve bu çatı
