Mardin'in güneşi, taş evlerin bal rengi cephelerini ısıtıyor, daracık sokaklardan geçen rüzgar ise bin yıllık hikayeleri fısıldıyordu. Yaman, amcası Mirza'nın evinin terasında, uçsuz bucaksız Mezopotamya ovasını seyrediyordu. Burası güven, sığınak ve aidiyet demekti. Fakat içinde, İstanbul'daki kaosun ve ormandaki ihanetin yarattığı bir fırtına hâlâ dinmiş değildi. Hayal'in yanında olması, o boşluğun büyük bir kısmını dolduruyordu ama Selin'i ve onun Bedirhan'la paylaştığı o anı her düşündüğünde, yüreğine saplanan hançerin ucu hâlâ oradaydı.
Hayal ise bu yeni ortamda bir denge kurmaya çalışıyordu. Yaman'ın ailesi ona karşı son derece sıcak ve kucaklayıcı davranıyordu. Nine onun eline hep bir meyve, bir şeker sıkıştırıyor, hala'lar onu kızları gibi görüyordu. Ancak Hayal, geçmişinin ağır g
