Öpücük
“Yanımda yatar mısın?” Bu cümle, bir hastanın zayıf bir isteği değildi. Bu, içindeki fırtınaları saklamaktan yorulmuş bir kalbin sessizce attığı çığlıktı. Yalnız kalmak istemeyen, yanında güven arayan bir yüreğin yalvarışıydı. Aslı önce tereddüt etti. Sadece kısacık bir an. Ama o an, içinde bir kapının aralandığını hissetti, Mert Ali’ye güveniyordu güvenmesine işin aslı kendine güvenmiyordu. Sonra derin bir nefes alıp sessizce onun yanına uzandı. Koltuğun dar alanı ikisini birbirine mecburen yaklaştırdı, bu mesafe, bu sıcaklık, bu yakınlık Aslı’nın kalbinin ritmini tamamen değiştirdi. Göğsünün altında minik bir kuş çırpınıyormuş gibiydi. Ürkek, narin ama çok cesur… Parmakları, sanki kendi iradesi varmış gibi hareketlenip Mert Ali’nin eline doğru uzandı. Tedirgin, çekingen ama bir o kada
- Yazar
