Teyzemin sesiyle irkilerek Agah’ın kucağından nasıl kalktığımı bilemedim. Açıkta kalan omzumu kapatmaya çalışırken Agah da kendini toparlamaya çalıştı. Allah'ım nasıl utanç verici.
"Eyşan" diye seslendi teyzem. Biraz daha yakınlaşmıştı sesi.
"Teyze." Dedim titreyen sesimle. Ah kesinlikle dışarıdan çok belli oluyordu panik halim. Ben yerimden fırlarken Agah salıncakta oturmaya devam ettim. Bakmadım yüzüne, bakamadım. Teyzem bize doğru yaklaştığında sahte bir gülümseme belirdi suratımda.
"A Agah geldin mi? Bende Eyşan hala tek başına mı burada diye bakmaya gelmiştim." Dedi.
"Geldim teyze." Dedi. Bana nazaran gayet normaldi ses tonuda, davranışlarıda.
Ellerimi göğüs hizasında kenetleyerek titrememi gizlemeye çalıştım.
"Geldi, oturuyorduk bizde. Öyle konuşuyorduk. Gidecek zaten oda şimdi
