Ebrar'dan
Oğlumun gece hasta olduğunu ve onun sayesinde Mete'mizin bulunduğunu öğrenmiştik. Bütün gün herkes geldi, oğlumu gördü. Yüzündeki gülümseme dünyalara bedeldi benim için. Salondan odasına çıkana kadar Engin’e sarılıp uyudu. Engin, sessiz ve dikkatlice yatırdı; ben de üstünü örttüm, doya doya öptüm. 25 günlük kaybettiğim oğlumu…
Odamıza gittiğimizde Engin ve benim gözlerimiz dolu doluydu. Birbirimize bir kere daha sarıldık. Engin, akan gözyaşlarımı sildi, alnımdan öptü ve göğsüne bastırdı.
“Geçti ruhumun ışığı, artık oğlumuz bizimle.”
“Rüya gibi aşkım. Uyanırsam oğlum yok olacak gibi geliyor.”
“Korkma aşkım, o artık bizimle, asla ayrılmayacak.”
Biraz daha sarıldı. Başımı örten örtüyü açtı. Misafir var diye kapanmıştım. Ardından saçlarımı açtı, okşadı. Yüzümün her yerine öpüc
