Kerem (Mete)
Henüz sekiz yaşındayım… Okul diye bir yer varmış ama gitmem tehlikeliymiş, evde öğrendim. Harfleri ve sayıları biliyorum. Yani ablam Gamze olmasa haberim yoktu böyle bir şeyden. Ben sadece evin içindeki odamda ve annemin yanında vakit geçiriyorum. Annem hasta, sadece yatıyor. Ben anlatıyorum, gözünden bazen gözyaşı dökülüyor. Babam ablam ve bana hiç sarılmadı. Gamze ablam burada bizimle yaşadığı günler çok daha rahatım. Ama o yokken…
Babam bazen bana çok kızıyor. Bir kere o kadar çok kızmıştı ki iki gün odadan çıkamadım. Ne yemek verdiler ne su. Zaten babam sevmiyor ki, evdeki hizmetçi nasıl sevsin. Ortalarda dolanmayınca işlerine geliyor. Odadan çıkmayınca tuvalete de gidemedim, altıma işedim. Babam duyunca daha çok kızdı. Beni bir gece de banyoda kilitledi. Onun öncesinde
