Gamze’den
“Artık biri konuşacak mı? Bizim işlerimiz var birini bulmamız lazım.”
Neyse ki sessizliği Atmaca bozdu;
“Bulmanıza gerek kalamadı biz biliyoruz o adamı da anlatacaklarını da.”
“Pekala neymiş gerçek.”
“Sen benim kardeşimsin hatta ikizim.” dedi. Söylediği beni fazlasıyla dumura uğrattı.
“Analamadım?” dedim elimle onları işaret edip, “Siz benim ailem olduğunuzu mu iddia ediyorsunuz?”
Atmaca babasını gösterdi.
“O değil bizim babamız Şehit Ayvaz Çetinkaya” bu sefer kadını da sordum.
“Annemiz Simal.” o çok rahat söyledi ama bana ağır geldi galiba gözlerim karardı. Kuzey’in boğuk sesleri geldi ve gerisi yok.
*
*
*
Gözlerimi açtığımda biri bana sarılmış yatıyordum. Kolumda da ince bir sızı. Derin bir nefes alınca bana sarılanın Kuzey olduğunu anladım. Sarılmak istedim kolum
