Uykusuz geçen günlerin ardından, ilk defa deliksiz ve dinlenmiş bir şekilde uyandım bu sabah. Hastaneye akşamüstü gideceğim için alarm kurmamıştım; bedenim ve zihnim ihtiyacı olanı almıştı. Dinç hissetmemin bir diğer sebebi de, nihayet kendi evim için alışverişe çıkacak olmamdı. Ne alacağıma, evimi nasıl döşeyeceğime dair kafamda binbir plan vardı. Heyecandan içim içime sığmıyordu. Bu geçici otel odasından kurtulup, kendi köşemde, kendi kurallarımla yaşamak istiyordum.
Önce otelde güzel bir kahvaltı yaptım, ardından şehirdeki büyük mağazaları araştırdım. Sırayla hepsini gezdim, en içime sinen, hem pratik hem de sıcak hissettiren eşyaları seçip siparişlerimi verdim. Eşyalar gelmeden önce evin temizlik ve hazırlık işleri vardı. Buna ayıracak vaktim yoktu. Çözümü Aslı Abla'yı aramakta buldum
