Selamun aleyküm 🍂🍂
Keyifli okumalar…🍭🍭
Tören bittikten sonra kampüsün önünden taksiye bindik. Menekşe ve Ezgi'yi yol üstünde otobüs durağına bırakacaktık. Taksi şoförü radyoyu açmıştı, hafif bir arabesk çalıyordu. "Yolun sonu göründü" diye bir şarkı. Sanki bize özel yazılmış gibiydi.
Alp'ın elinde hâlâ diploması vardı. Sıkı sıkı tutuyordu. Alp ön koltuk da oturmuştu. Ben de kızlarla arka koltukta oturmuştum. Menekşe dönüp bana baktı.
— Eylem... iyi misin? diye sordu. Sesinde endişe vardı.
— İyiyim, dedim. Sadece... şaşkınım.
Ezgi güldü, ama gülüşü zorakiydi. Sesleri birer fısıltıdan ibaretti ikisininde.
— Şaşkınlıkta haklısın. Aylar sonra birden ortaya çıktılar. Sanki hiçbir şey olmamış gibi.
Menekşe başını salladı.
— Alp'in yüzünü gördün mü? Hem mutlu hem öfkeliydi. Anlıyorum on
