Yarınlarımı düşünerek çalıştığım hiç bir başarımın sonunda annemden takdir alamamıştım. Nedendi, bilmiyordum ama ne vakit bir şeyler konusunda başarı elde etsem... Aklıma annem geliyordu.
Ben annesi tarafından büyük bir sevgisizlik enkazına bırakılan evlattım.
Kendimi acındırmaktan nefret etsem de olan buydu. Duygularımın cımbızla çekilip alındığını düşündüğüm zamanlar olmuştu.
Şirin'in hayatımda oluşu bana daima bir miktar duygunun bulunduğunu hissettiriyordu. O gittiğinde hayata küseceğimi düşünüyordum. Ancak giderken bana bir tutunma sebebi verdi. İntikam.
Şimdi bütün duyguları yerinde hissedebiliyordum sayesinde.
Acı da olsa gerçeklerle yüzleşirken kimi zaman gözyaşı dökebilmenin bir utanç olmadığını öğrenmiştim. Beğenilmenin verdiği özgüveni taşımayı, sevilmemenin verdiği kı
