Oturduğumuz andan beri bakışları üzerimdeki bedenlerce büyük ceketteydi. Makyajımı tazelesem de ceketi çıkarmamıştım. Çıkarmak istememiştim aslında bakılırsa. Çoktan kokusuna bezenirken çıkarsam da fark etmeyecekti gerçi.
Gözleri ceketi süzse de sorarak rahatsız etmek istemedi muhtemelen. Farklı konulara değiniyordu.
-Tebrik ediyorum yükselişiniz için.
-Teşekkür ederim efendim.
Dedim gülümseyerek.
İç çekip dirseklerini masaya dayadı. Başını da ellerinin üzerine yatırırken haylazca yüzümü seyretti. Televizyon izleyen ufak çocuklar gibiydi hali.
-Buraya da... Epey çalışan geliyor sanırım.
Etrafa bakarak söylediğim bu sözü umursamadı. Gülerek karşılık verdi.
-Ne olmuş yani?
Onun gülüşü benim de gülmeme sebep oldu.
Ellerimi masanın üzerine koyarak yanıtladım sorusunu.
-Ya
