38 kişilik masa... Üzerine özenle dizilen gümüş çatal bıçak takımları...
Hepsi biz davet edilen URKO çalışanları için, Uraz Bey tarafından bizzat seçilmişti. Kendimizi özel ve değerli hissetmemiz gerekmez miydi?
Tüm çalışanlar diken üstündeydi.
Oturduğum konumdan da pek memnun olduğum söylenemezdi. Masanın baş köşesinde Uraz Bey, sağında eşyalarına göz kulak olan asistanı Rafet Bey, solunda Güven Bey... Bense Güven Bey ve Ekrem'in tam ortasında oturuyordum. Sandalyem Güven Bey'e daha yakındı.
Geceki tuhaf rüyadan kalan hislerle utancımdan kimseye bakacak yüzüm yoktu. Hele ki geldiğimizden beri yoğun ilgi gösteren Güven Bey'e...
Ah... Bana dokunduğunu ve beni öptüğünü gördüğüm için utanıyordum.
Ortam fazlasıyla gergindi. Bu gerginliği yatıştırma çabası yoktu kimsede. Masada servi
