Gerçekten yaşanıyor muydu bu an?
Yoksa yine kendi hayal dünyamın içinde mi sıkışıp kalmıştım?
Benden özür dilemesini istiyordu. Bu ben olduğum için değil de... Çalışanı olduğum içindi sanki. Hiçbir çalışanına laf ettirmeyecek biriydi Uraz Bey. Ya da... Ben mi yanlış düşünüyordum.
Elleri omuzlarımda sabit kalmaya devam etti. Karşımdaki kadının boyu da benim kadar vardı. Hatta topuklularla benden uzun duruyordu. Dudağı tiksintiyle yukarı seğiriyordu.
-Kimseden özür falan dilemem. Bu şirketteki her kadının Ekrem'i baştan çıkarmaya çalıştığını biliyorum. Bu s*rtük de onlardan biri olmalı.
-Aslı... Hanım. Hatırlıyor musunuz Ekrem'i nasıl işe alıp hissedar olarak atadığımı?
Baş parmakları omzumu sıvazlıyordu. Dudaklarımı birbirine bastırarak şu aciz durumdan sıyrılmaya fırsat arıyord
