Doktora gidip gelmeler sıklaşmış, zaman Esra için ne kadar zor geçse de bir o kadar hızlı geçmişti. Oğulları olacağını öğrendiklerinde şükür dualarını etmeyi ihmal etmediler. Esra en azından ayağa kalkabilmenin verdiği mutluluğu üstüne ekleyince şükredecek ne çok şeyin olduğunu anladı. Sağlık bir insan için ne çok kıymetliydi. Dünyadaki her şey onun için gözünde bir kez daha değersizleşti.
Arabada giderlerken sessizlik ikisi için artık can sıkıntısı olunca Haris, “İsim düşündün mü?” diye soru yöneltti. Esra olumlu şekilde başını sallayıp, “Eğer istersen Yavuz olsun istiyorum,” dedi. Haris her ismi düşünmüştü ama Esra’nın bu ismi koyacağını hiç düşünmemişti. “Ya sen?” Haris omuz silkti, artık kendisi düşüncesinin bir önemi yoktu.
“Senin düşündüğün gibi düşünmemiştim ama o da güzelmiş. Ol
