Zaman hızla akıp gidiyordu. Haris Yavuz’la ilgileniyor, Akif kısa süreli eğitimlere gidip geliyordu. Elif, Esra’nın yokluğuna rağmen kafeyi işletmeye devam ediyordu. Esra’nın yerine yanına başka birini almıştı. Kafenin ilanlarını gören genç kızla o gün tanışmıştı. Daha doğrusu oraya bu kızı gönderen Erdem’di. Neredeyse iki haftadır yanındaydı genç kız. Esra’nın yokluğu belli olsa da bu genç kızı da sevmişti Elif. Onun vakur duruşu, zarif tavırları ilgisini çekmişti. Erdem’in kefil olması içini rahatlatıyordu, keza genç kızın tavırları da Elif’in aklındaki şüpheleri yok etmeye yetiyordu.
Kafeden çıktıktan sonra ilk önce eve gitmedi. Çaldığı kapı zili ile birkaç saniye sonra kapıda Haris belirdi. Haris’in artık yavaş yavaş toparlandığını görmesi Elif’i iyi hissettiriyordu. İçeriye girdiler
