Hüseyin sabah erkenden iş yoluna düşmek için aynanın karşısında hazırlık yaparken annesinin kendisini kahvaltıya çağıran sesi ile saçlarını elleriyle geriye doğru tarayarak mutfağa yöneldi. Masada kurulu iki kişilik kahvaltıyı görünce kendisiyle onun için hazırlamış olduğunu anladı. Niyeti yeniden Hevi ile yapmak olsa da, onunla atışarak yemek daha zevkliydi, annesine bir şey belli etmeden gidip karşısına oturdu.
Senem hanım avludan gelip geçerken daha yüksek katlı evlerden görünme olasılığıyla kafasına atmış olduğu şalı boynuna indirdi. İnce penye hırkasının yakasını silkip havalandırırken ''köy yerinde de artık klimasız yaşanmıyor. Mutfağa da bir tane taktırmak icap eder... ''Hüseyin annesinin her sözüne itirazsız başını sallarken ''...Kim derdi bu hallere geleceğiz? '' deyişiyle duraks
