O gecenin üstünden üç gün geçmişti. Bu süre zarfında geceler sabah olmak bilmedi sabahlar geceye dönmek... Konuşulacak ne var ne yoksa saçıldı ortalığa ama bir sonuca varılamadı. Arjen ağa Nuh dedi peygamber demedi.
Memo' nun soyu sopu belliydi, asil bir ailedendi bir kere, inkar edilemezdi. Agit ağanın otoritesi, yüce gönüllülüğü tartışılmazdı. Adil yaklaşımları ile kızını o köyde ezdirmezdi ne oğluna ne de karısına. Ama Memo köyde kalmazdı ki... Onun ruhunda vardı sıkıldı mı bırakıp gitmek. Evini barkını terk etmek, kapı önüne çıkıp oksijen almak gibi bir şeydi onun gözünde. Kimi ardında nasıl, ne durumda bıraktığı önemli değildi. Önce kendisi vardı! Bunu üç yıl önce gitmeye kalkıştığı zaman, sabaha kadar onunla konuştuğu halde ikna edemediği o uzun gece de anlamıştı.
Şimdi damarlar
