Nefesimi kesen, bütün uzvuma felç etkisi bırakan bir andaydım. Merdivene düşen bedenimi sarmalayan Beyza ablayla hareket kısıtlaması yaşıyordum. Titredim, sanki bu titreme kendimi daha fazla dibe sokacaktı. Hırıltılı sesler çıkaran Beyza ablayla hafiften inledim. Oysa o yarasından ötürü inliyordu ve ben onu düşmemesi için tutuyordum. Başucumuzdaki sesler, üzerimdeki yaralı beden aşinası olduğum zamanı bana tekrar iade etti. Üzerimdeki can, benim canımı korumak için kendini feda etmişti. Oysa benim için feda edilecek can istemiyordum. Çünkü ben feda edilen o kadar canın vicdanıyla savaşırken yenisiyle başa çıkamazdım. Bu kadar güçlü değildim.
Üzerimden kaldırılan Beyza ablayla bedenime dokunan elleri geri ittim. Titremem şiddetlenmiş gözlerimden akan yaşlar daha fazla artmıştı. Bakışlarım
