Kapıdan geçtikleri an, adeta başka bir boyuta adım attılar. Etraflarındaki dünya tanıdık değildi; gökyüzü karanlıktı, ama içindeki yıldızlar çok daha parlaktı. Yeraltının soğuk, nemli havası yerini hafif bir esintiye bırakmıştı. Ancak bu esinti, tüyler ürpertici bir sessizliğin habercisiydi.
Lina, elinde anahtarla öncüydü. *“Burada kararımızı vereceğiz,”* dedi. Sesi sakin ama içinde bir fırtına vardı. Mira ve Ariel yavaşça yanına yaklaştılar.
Bir anda çevrelerindeki sis yoğunlaştı. Gölgeler, üçlüyü sarmaya başladı. Bu gölgeler, lanetin karanlık yüzünün kişiselleşmiş haliydi; geçmişin pişmanlıkları, korkuları, kayıpları ve ihaneti simgeliyordu.
Mira bir gölgeyle karşılaştı. Gölge, Mira’nın annesinin yüzünü aldı ve seslendi:
*“Neden beni bıraktın? Neden gerçekleri sakladın?”*
Mira’n
