Protestom üçüncü gününde sonlanmıştı. Çünkü Safir’den gelen bir mesaj aklımı başıma getirmişti.
“Fırat’ın soyadını öğrenebildin mi?”
Öğrenememiştim çünkü soyadımı Sipahioğlu olarak değiştirdiler diye kendimi odalara kilitlemekle meşguldüm. Eğer birazcık duygularımı kontrol etmeyi öğrenebilirsem daha mantıklı kararlar verebilirdim. Niye burada olduğumu unutuvermiştim.
Sonuç olarak kendimi odaya kilitleyip kimseyle konuşmadan bilgi toplayamayacağımı fark edince her zaman ki gibi tükürdüğümü yaladım. Güzelce saçlarımı taradım, giyindim süslendim ve hiçbir şey yokmuşcasına kahvaltıya inme kararı verdim. Merdivenlerden inerken biraz utanıyordum.
Salon kapısına geldiğimde bakışların bana döndüğünü hissettim.
“Günaydın,” dedim tatlı kız rolüne bürünürken. Halil İbrahim ve saz arkadaşları
