O kadar uzun zaman sonra bana iyi hissettiren duygular dolup taşmıştı ki içimden, gözyaşlarımı durduramıyordum. Alp beni sımsıkı kucaklarken utanç duygumu tamamen aşmıştım, tek isteğim onun asla değişmemesi ve beni yalnız bırakmamasıydı. Abimin ima dolu kıskanç sesi benim ayaklarımı yerden kesen sarılışımızı sonlandırmaya yetmişti.
‘‘İznin olursa kardeşime sarılayım.’’
Alp’in kolları arasından çıkıp abimin beline doladım kollarımı. Başımın tepesine öpücük kondurduğunda kalbim kuş gibi hafiflemişti. ‘‘Sana bu hissi yaşatmak için çok geç kaldık, üzgünüm,’’ diye fısıldadı kulağıma. ‘‘Alp söyleyene kadar farkına varamadığımız için de üzgünüm.’’
‘‘Başınızda bir sürü dert vardı,’’ dedim gözyaşlarımın arasında gülümseyerek. ‘‘Nasıl aklınıza gelecekti ki?’’
Abim başını bana doğru eğdi, geri ç
