Uyuyor muydum, uyanık mıydım, bilmiyordum. Hayatta kalma iç güdümü bile kaybetmiş gibi hissediyordum. Aç mıydım, tok muydum? Hiçbir fikrim yoktu. Üzgün müydüm, delirmiş miydim? Ölmüş müydüm? Sonsuz bir kara delik gibiydi.
Gözlerim açılmıyordu. Arada sırada birileri yanımda konuşuyor gibi oluyordu. Sonra karanlığa gömülüyordum. Kafamın içindeki ses susturuyordu diğer tüm seslerin hepsini. Saçımı okşayan bir el hissediyordum, geri çekiliyordu. Rüya mıydı, bilmiyordum ama annemi bile görmüştüm. Ağlıyordu, senin yüzünden diyordu bana. Ruhum çekiliyordu sanki. Bomboştum ama ağzına kadar doluydum da. Her zerremden başka tarafa çekiştiriyorlardı beni. Kelimelere nasıl dökeceğimi bilmediğim bir his göğsümün orta yerine oturmuştu. Nefes bile alamıyordum, canım yanıyordu. Bağırmak isteyip bağıramıy
