“Babam geldi!”
Leyla mutlulukla annesine koştu, eline sarıldı. “Seni bekliyor anne,” derken çekiştiriyordu bir yandan da. Gülendam abla donmuş gibiydi. Gözleri bakıyor ama görmüyor, kulakları işitiyor ama duymuyordu. Kımıldayamadı. Leyla sevinçten havalara uçarken annesinin ne halde olduğunu fark etmedi çok şükür ki. “Hadi anne!”
İlk şoktan kurtulup ayağa kalkan Halil İbrahim oldu. Herkes bu anı bekliyormuşçasına sırayla doğruldu. Gülendam abla, Leyla’nın tüm çekiştirmelerine rağmen transtan çıkamamıştı. Sandalyemi geri ittim, ona doğru yürüdüm. Leyla’nın başını okşadım. “Hüma babam geldi!” dediğinde gülümsedim tüm içtenliğimle. “Gerçekten geldi,” dedi benim elime sarılırken. Tek dizimin üstüne çöktüm. Başımı salladım sadece. Bildiğim hiçbir şey yokken çocuğa bir şeyler söyleyip zarar v
