MİRAN
Efsun, tam karşımdaydı; derin nefesler alıp veriyordum, kalbim göğsümde deli gibi çarpıyordu. Bakışlarında biriken öfke ve hayal kırıklığı beni her seferinde tarifsizce yaralıyordu.
Evet, babam öldürülmüştü Reşit ve ailesi tarafından. Ama o kanlı sürü öylesine sinsiydi ki, arkasında tek bir iz bile bırakmamıştı.
Soruşturma açılmıştı; ancak delil yetersizliğinden dosya kapandı.
Delil bulabilmek için Zerrin’i o eve sızdırdım; farklı bir kimlikle, farklı bir karakterle. İçerideki herkesi gözlem altında tuttuk.
Babam öldüğünde hepsinden şüphelenmiştim; fakat asıl merak ettiğim tek kişi Reşit’in karısıydı... Yani Efsun.
Herkes ortadayken, o neden yoktu diye düşünmüştüm. Zerrin’in raporuyla tüm taşlar yerine oturdu: Ben asla Efsun’dan şüphelenmemiştim. Bu ilişkiyi onu kullanmak için
