" Yüreğimiz kıymet bilene emanet."
Mevlâna
Feraye
Bugün öğleye kadar çalışıp 12.30 gibi hastahaneden çıkacaktık. İzin almıştık isteme için alınacak ve yapılacak şeyler vardı. Çarşıya gidecektik alışveriş için. Gülçin abla ve Funda sabahtan beri tembihliyorlardı beni. Kerim'le tartışmayıp günün tadını çıkarmamı istiyorlardı. Gülcan abla bir liste yapıp vermişti. Bunları unutma canım diye iyice tembihlemişti.
Kerim'le yemekhaneye çıkıp yemeğimizi yedikten sonra oyalanmadan yola çıktık. Kerim benden heyecanlı diyebilirdim. Her halinden belli oluyordu. Ağzı kulaklarında idi resmen. Sürekli gülümsüyordu. Onun gülümsemesi benim de yüzümü güldürdü. Gidene kadar sohbet muhabbet güle oynaya gittik resmen. Beni ne kadar çok sevdiğini her fırsatta söylüyordu. Bu da benim hoşuma gidiyordu.
Kav
