Yazardan...
Bağ evinin o küf kokan havası, şimdi bir ihanetin ağır kokusuyla birleşmişti. Ayberk’in elindeki silah titrerken, namlunun ucundaki Alphan değil, Ayberk’in tüm hayatı boyunca inandığı doğrulardı. Servet Mezcan’ın o zehirli kahkahası, harabeye dönmüş duvarlarda yankılanıyor, kardeşlerin arasındaki uçurumu daha da derinleştiriyordu.
Ayberk Akyüz
"Sen..." dedim, sesim boğazımdaki cam kırıklarından süzülüp gelirken. "Sen benim canımdan, ikizimden ne istedin Alphan? Onu bu pisliğin içine nasıl ,neden çektin?"
Silahı Alphan’ın alnına daha sert bastırdım. Alphan’ın gözlerindeki o buz gibi sükunet beni daha da çıldırtıyordu. "Cevap ver lan! Babamın kalp krizi geçirmesini, benim hiç tanımadığım bir kızla evlenip mahkum olmamı bir strateji tahtasında mı planladınız?"
"Abi, dur!" Ay
