Silahların birbirine kilitlendiği, her an bir merminin patlayabileceği o sessizlik, salondaki herkes için cehennemi bir anı simgeliyordu. Başkomiser Taşkın’ın gözleri, kız kardeşinin şakağına dayanan silahta kilitli kalmıştı. Silahı tutan elin sahibi, kendi tarafındaydı. Ama yine de aklında bir şüphe beliriyordu; Bu, bir ihanet miydi, yoksa dahice bir planın parçası mıydı?
Salondaki sessizlik, o kadar büyüktü ki, herkes kendi kalp atışının sesini duyabiliyordu. Herkesin gözleri, Gazi'nin Zeynep'in şakağına dayadığı silahtaydı. Başkomiser Taşkın, dişlerini sıkıyordu. Elindeki silahı, Lider'e doğrultmuştu ama tüm dikkati Gazi'deydi. Gözlerindeki öfke, aynı zamanda inanılmaz bir hayal kırıklığı ve bilinmezlik içeriyordu. Taşkın'ın aklı, bu anı anlamlandırmaya çalışıyordu. Kendi adamı, kendi
