k beni aşağıya doğru çekiyordu. Mektuplar hava da uçuşuyordu. Her yazı her satır gözlerimin önünde seriliydi. Dayanacak gücüm yoktu sanki. Gözlerimi kapattım. Ellerim karnıma gitti. Bebeğime bir şey olmasından korkuyordum. Neler oluyordu. Zaman makinası böyle kendi kendine çalışabiliyor muydu ki ? Aklımda sorular vardı, kalbimde ise Fatih.
Birden her şey durdu sanki. Gözlerimi açtım yavaşça. Kulübenin içindeydim. Hemen ayağa kalktım. Ama kimse yoktu. Etrafa iyice baktım. Ne dayımdan bir iz vardı ne de Emir hocadan bir iz vardı. Kapıya doğru ilerledim.
"Dayı? "
Sesleniyordum. Ama en ufak bir ses bile yoktu. Hava hâlâ aydınlıktı. Ama neden kimse yoktu. Zaman yoksa dayımın içine mı hapsetmişti. O zaman Emir hocaya ne oldu ? Eve geri döndüm. Dışardan ses gelince birden arkamı döndüm. At
