Yüzümüzde pembe, simli maskeler, hepimizin üzerinde birbirinden şirin pijamalar ve olaya çok uzak olmasa da garipseyen bir Bartu'yla beraber oturmuş yüzümüzdeki maskenin kurumasını bekliyorduk. Bartu, Aden'den çaldığı yıldızlı tokaları saçının iki yanına tutturmuştu. İtiraf etmek gerekirse Bartu'yu her gördüğümde kahkaha atasım geliyordu ama kankam diye susuyordum. Kankalık bunu gerektiriyordu işte.
"Kankalar bizim sınıfta olaylar epey karıştı. Dila ,özür dilerim aşkım ama, okulun altını üstüne getirince en çok darbeyi bizim sınıf aldı. Görkem itibarını kaybetti. Arka sırada tek başına oturup bütün gün test çözüyor. Arkadaşları da aynı şekilde. Kimse onlarla iletişime geçmiyor." Deniz, kırmızı ojelerini sürerken anlatıyordu.
"Burada pişman olmam mı gerekiyordu acaba? Biraz olsun ders alı
