“Nasılsın, kardeşim?” diye sordu Baran, telefonunun karşısındaki kardeşi Bahadır’a.
“İyiyim, abi. Sağ ol. Sen nasılsın?”
“Ben de iyiyim. Ama senin sesin pek de iyiymişsin gibi gelmiyor. Dökül bakalım. Yoksa evlendiğine hemen pişman oldun?” diyerek takıldı kardeşine.
“Yapma, abi.” Diye itiraz etti Bahadır hemen. “Karımı nasıl sevdiği biliyorsun!”
“Biliyorum, oğlum. Şaka yapıyordum. Canını sıkan ne öyleyse?” diyerek tekrar konuyu aynı yere taşıdı. “Söyle bana.”
“Ben bir şey duydum.” Diyerek söze girdi Bahadır, ama gerisini getiremeyince duraksadı yine. Karahan ailesinde büyüklere saygı en katı kuraldı, çiğneyemeyeceğiniz bir kuraldı, geçemeyeceğiniz sınırlar vardı. Abi babadan sonra gelen ilk kişiyken doğuda, Karahan ailesinde kalan tek büyükleri Baran olduğu için babadan bile öteydi ka
