Zeynep çalan telefonun sesine uyandığında bir an için ne olduğunu, nerede olduğunu anlayamadı. Gözleri tam anlamıyla açılmayı başardıklarında odasında olduğunu anladı ama bu sefer de buraya ne zaman ve nasıl geldiğini anlayamadı. En son hatırladığı Baran ve Selim ile birlikte salonda olduğuydu. Kanepede uzanırken uyumuş olmalı ve Baran’ın da gidişini kaçırmış olmalıydı.
Telefonun ısrarla çalmaya devam etmesi üzerine yerinde doğrulduğunda telefonunun şarjda takılı olduğunu gördü. Yatağa gelmesi gibi telefonunun şarjda takılı olması kuzeninin işi olmalıydı. Selim o kadar düşünceliydi ki sarısına karşı, Zeynep o olmadan ne yapardı, arkasını kim toplardı bilmiyordu.
Telefonu eline aldığında arayanın Eda olduğunu görünce hemen yeşilin üzerinde kaydı parmağı.
“Efendim, canım.”
“Efendiler göt
