Zeynep hem duyduğu sözlerle hem de saçlarının arasına bırakılan öpücükle rahatına rahatlık kattı ve uyku moduna geçiş yaptı. Adam kollarının arasındaki güzelliğin gevşediğini ve nefes alışverişlerinin düzene girdiğini anladığında uyuduğunu düşünerek dudaklarını güneş ışığının sarısını anımsatan sarı saçların üzerine bastırdı.
“Canının küçücük bir yarayla yanmasına dayanamazken sana bir şey olursa ben ne yaparım, gün ışığım? O ışığını kendi ellerimle söndürürsem ben ne yaparım? Tekrar o zifiri karanlığa nasıl dönerim, ışığının tadını bir kez aldıktan sonra? Bu kokun…” dedi ciğerlerini o mest edici kokuyla doldururken. “Bu kokunu duymadan nasıl soluklanırım bir daha?”
Adamın kollarının arasındaki güzelliğin uyuduğunu sanarak sarf ettiği sözlerin her birini duydu Zeynep. Her birini kazıdı h
