“Hoş geldin.” Dedi Baran. “Yüreğime hoş geldin, gün ışığım.”
Zeynep bir çocuk gibi havalara uçtu duyduğu sözlerle. Dünyalar onun oldu. Sanki ömrü boyunca bu sözleri beklemişçesine sevinip Baran’ın içini ısıtan bir şekilde gülümsedi.
“Hoş buldum.” Diyerek karşılık verdi dünyasını sarsan adama. Gülümsemek ile yetinemeyip damarlarında dolaşan kanın kaynamasından dolayı gözünün içine bakan adamın boynuna doladı kollarını. “Hoş buldum, karanlığım.”
“Zeynep sözlerini bitirir bitirmez az önce duyduğu sözlerin verdiği cesaret ile dudaklarını büyük bir hevesle Baran’ınkilerle birleştirdi.
Baran Zeynep’ten böyle bir girişimi beklemediği için şaşırdıysa da çok çabuk toparlanıp kollarını sıkı sıkıya ince bele dolayıp genç kızı kendine yanaştırdı ve gün ışığının başlattığı çekingen öpüşü aralanan d
