Gözlerim yaşlarla doluyken Alaz'ı izliyordum. Hissettiğim duygu karmaşası beni fena halde yıpratmıştı. Elimden bir şey gelmiyor ayrıca sinirli veya üzgün olmam hiçbir şey ifade etmiyordu. Her şeyi bir kenara bırakıp onun düzelmesi için ağlamaktan başka bir şey yapamıyordum, bu da işe yaramıyordu zaten. Kutay'ın yanıklarla dolu bedenini gördükçe içim acıyor, Derin'in bu denli zalimleşmesi ona karşı içimde öfke uyandırıyordu. Amacının ne olduğunu gerçekten bilmiyordum, bunları neden yaptığını, neden bir başkası gibi davrandığını bilmiyordum. Neden bana onu yanlış tanımışım hissini veriyordu anlamıyordum. Alaz toprağa Kutay'ı gömerken onu bir daha asla göremeyeceğimi hissettim, geleceğe gittiğimde yaşananlarla yaşadıklarım çok farklıydı. Ben, sanırım geleceği değiştirmiştim. Belki de annemi ö
