Gözlerimi açtığımda Kutay'ın beni yatağa yatırdığını fark ettim.
"Burası.." derken yanıma oturdu ve benim gibi etrafa baktı.
"O ev çok küçüktü burası daha iyi sanki ne dersin?" Dediğinde gülümsemeye çalıştım. Burası orasıydı, geleceğe gittiğimde gördüğüm tatlı evdi. "Diğerlerine de haber verdim buraya taşınacağız zaten eski eve çok uzak değil ama eski evden daha fazla odası var ve kendi bahçesi var."
Hiçbir şey olmamış gibi davranıp benim için çabalaması hoşuma gitmişti. "İyi misin sen?" Dedim elimi yanağına koyup.
"Sana bir şey olacak sandım, kendimi kaybettim."
"Ben iyiyim." Dedim gülümsemeye çalışarak.
"Çok solgunsun, bitkinsin. Oraya girdiğimde yüzünde gördüğüm korku beni mahvetti."
"Gelmemem lazımdı oraya biliyorum."
"Olan oldu ama lütfen bir daha bu korkuyu bana yaşatma. Sana
